ای کاش کودکی را یک بار دیگرم بود
انشاء عید نوروز در کهنه دفترم بود
ای کاش این همه غم ، راه مرا نمی بست
برای گریه ای کاش ، آغوش مادرم بود
ای کاش درد زانو از کهنگی نمی گفت
عشق دوچرخه بازی ، ای کاش در سرم بود
ای کاش تیره بازی از کوچه رخت نمی بست
لیگ بزرگ تیره ، ای کاش محترم بود
ای کاش جوی کوچه با بنده آشنا بود
خاک کثیف کوچه ، ای کاش بسترم بود
ای کاش کین و نفرت در خاطرم نمی رفت
دیو سیاه قصه ، ای کاش باورم بود
ای کاش جنگ و دعوا ، بی هیچ ترس و پروا
ای کاش زنگ آخر ، یارم برادرم بود
ای کاش دختر عشق ، همبازی دلم بود
قولی که داد ای کاش ، امروز خاطرم بود
ای کاش نسترن بود شعر امید می خواند
درمان خستگی ها ای کاش در برم بود
ای کاش بی قراری رفتن سر قراری
ای کاش کوچه باغی ای کاش دلبرم بود
ای کاش باز دیدار ، دیدار آخرین بار
روزی که رفت ای کاش ، آن روز آخرم بود
ایمان فخار
براي ارسال نظر، بايد در سايت عضو شويد. 
